اکنون دیگر غیبت او نبود که قلبم را می آزُرد، بلکه بی تفاوتی ام نسبت به آن رنجم می داد. فراموشی، در عین آرام بخش بودنش، نوعی یادآورِ خیانت نسبت به احساسی بود که زمانی چنان برایم عزیز بود.

-آلنِ دو دکمه-